Het is heel lang geleden dat u hier nog een nieuw verslagje kon lezen maar goed, laten we er maar een schup in geven. Dat deden we tenslotte gisteren ook, maar dan met voetbalsletsen aan, in de ons zo vertrouwde Hipso-zaal. Omdat het van moeten was. Een beetje daarom. En ook omdat we er enorm veel zin in hadden. Vooral daarom.
Tegenstander van dienst was Fortuna Haaltert, de niet zo fiere rode lantaarn in 1ste provinciale. Of dit dan zomaar een kattie in het bakkie was voor de Vendetta-boys? Neen, want zelf stonden we niet zo erg ver boven hen - 10de (op 15) met amper 6 punten meer dan de ex-derdenationalers. Winst was dus noodzakelijk om niet in acuut degradatiegevaar te komen. De voortekenen waren alleszins gunstig. Zowel onze délégee als Berre waren voor één keertje ruim op tijd. Een klein mirakel – te vergelijken met Jezus die water in wijn veranderde – waar we ongetwijfeld eentje op gedronken hadden als we niet eerst nog een matchke hadden moeten afhaspelen.
Dat matchke begon behoorlijk goed voor ons, met al in de eerste minuut een reuzenkans. Vermoedelijk van Pornopiet, al weet ik dat niet meer zeker. Het geheugen van een 31-jarige is niet meer feilloos. Dat zal u ook in de rest van het verslag nog merken. Ook onze tweede doelkans werd nog gemist, maar zoals zo vaak was het: derde keer, goede keer. Een doelpunt van de Berre. Als ik het me goed herinner, welteverstaan. We merkten dat de Fortunaatjes niet van de rapsten waren – dat is een understatement - en problemen hadden als ze onder druk werden gezet. Wat we dan ook gezwind deden. Het resulteerde eerst in een reuzenkans voor ondergetekende - mijn eerste doelpunt in competitie strandde op de doelman - en daarna in twee doelpunten. Zouden die van Dédé en Pornopiet kunnen geweest zijn? Laten we hopen van wel. Na de 3-0 scoorde Haaltert het doelpunt van de hoop. De Fortuna-kopjes gingen even omhoog, hun gelaat klaarde op, een lachje sierde hun gezicht. Maar Inter speelde nogal snel spelbreker van dienst. Twee seconden voor rust scoorde Pornopiet volgens mijn geteisterde geheugen de 4-1, de Fortuna-kopjes hingen plots zo laag dat ze met een beetje goede wil in hun eigen testikels konden bijten. Een smakelijk zicht. Tenminste, voor de liefhebbers (en neen, daar hoor ik niet bij).
Na het water – koffie hebben we afgezworen tijdens de rust – bleven we geconcentreerd verder spelen. We tikten de bal rustig rond, Haaltert keek, zag en… deed weinig. We hadden de match zo rustig kunnen uitspelen maar – u kent ons – zo zitten we niet in elkaar. Het tempo dus weer een tandje hoger, de trek om de mond weer iets verbetener en… gaan! Spuiterke – iedereen weet waarom de we de ‘w’ ondertussen hebben laten vallen – deed wat hij in de hele eerste helft niet kon. Scoren! Ping! Dat hij tijdens de eerste 25 minuten nogal ongelukkig was in zijn acties, lag wellicht aan het feit dat zijn geliefde voor het eerst in de tribune zat. Je zou voor minder met de bibber in de benen op het veld staan. Toen de 5-1 viel, was de ban helemaal gebroken. Haaltert was nu helemaal nergens meer en Vendetta tikte er nu lustig op los, viel aan waar en wanneer het wilde en diepte de score nog verder uit. Een magistrale Dédé scoorde in totaal zes keer, waaronder een paar echte pareltjes, terwijl ook Berre, Stiefke en Jens nog een doelpuntje meepikten. Alleen Koentje, mezelve en Boubacar Pienske wisten de weg naar de netten niet te vinden (wanneer komt daar eindelijk eens een gps voor op de markt?). Geen erg, want met de 12-1 eindstand kon iedereen leven. We schuiven op naar plaats 8 in de stand en kunnen ons dus de échte middenmotor van 1ste provinciale noemen.
Traden aan: Boubacar Pienske, Berre, Koentje, J.O., Stiefke, Pornopiet, Dédé, Spuiterke
Scoorden: Dédé (6x), Pornopiet (2x), Spuiterke (2x), Berre (1x), Stiefke (1x)
| Commentaar |
|
