Vendetta-vrienden,
Zullen we maar met het allerbelangrijkste beginnen: ondergetekende heeft op vrijdag 30 februari 2009 tegen Indoor Gent zijn eerste competitiedoelpunt van het seizoen gescoord. En dat na welgeteld 16 wedstrijden! Daarmee doet ondergetekende zowaar nog slechter dan Mario Vanoevelen, de 53-jarige halfkreupele libero van FC Van Kwaad naar Erger Kalken en Maurice De Vadder, de 78-jarige dove linksachter van Rusthuis De Heikneuters. Oh… U zou liever weten hoe we het er de hele wedstrijd lang vanaf gebracht hebben? Vooruit dan maar!
Door allerlei blessures (Pienske, Koentje G.), schorsingen (Dédé) poeperkesweekendjes (Latte) en andere ongemakken of onbeschikbaarheden (Bart P., Steve S., Meuske) stonden we slechts met z’n zessen op het scheidsrechtersblad, bijna een unicum in de driejarige bestaansgeschiedenis van het sympathiekste zaalvoetbalcluppie van het Westelijk halfrond (dixit Wackopedia). Die zes waren: Berre, Jayoh, Pornopiet, Spuiterke, Stiefke en de Herre. Vooral het feit dat die laatste erbij was, was een ferme opsteker voor de Vendetta-troepen. De Herre sukkelt al een tijdje met zijn buikspieren (terwijl ondergetekende vooral sukkelt met zijn gelaagde buikzonderspieren), maar door de blessure van Boubacar Pienske was onze vaste stand-in toch bereid zijn gezondheid en andere lichaamsdelen op het spel te zetten om ons uit de penarie te helpen. Waarvoor dank! Ook Pornopiet was er bij en dat was ook alweer een tijdje geleden. Maar omdat zowel Pietjes testikelverzakking als zijn spierscheur van anderhalve meter tot het verleden behoorden, hield niets hem meer langs de kant. Gelukkig maar! Pornopiet toonde meteen dat hij het scoren niet was verleerd door binnen de tien minuten twee keer te scoren. Maar een walk-over werd het voor ons jammer genoeg niet. Indoor prikte meteen tegen. Reden genoeg voor ondergetekende om dus eens mee naar voor te trekken en te doen wat in de eerste vijf zinnen van dit verslagje al werd beschreven. 3-1, ook de ruststand.
Na de pauze leek Indoor even in staat om het ons echt moeilijk te gaan maken door de aansluitingstreffer te scoren. Niks was minder waar. Dit tegendoelpunt was hét signaal voor de Vendetta-vrienden om het gaspedaal even wat dieper in te duwen. Dat resulteerde in nog vier doelpunten langs onze kant - (doelpuntenmakers waren: Spuiterke, Pornopiet en 2x de Berre), en nul doelpunten aan Indoors zijde, mede dankzij grandioos keeperswerk van ons sluitstuk. Eindstand: 7-2 en opdracht volbracht, dus. Want de drie punten die we tegen Indoor pakten, waren levensbelangrijk om ons (hopelijk definitief) stevig in de middenmoot te vestigen.
| Commentaar |
|
